
De Digital Signage-categorie van Ingram Micro Europe vanaf nul opgebouwd, waarbij leveranciersontwikkeling, kanaalactivatie, portfoliostrategie en marktcreatie werden gecombineerd.
Toen ik na mijn verblijf in Peking terugkeerde naar Europa, bood Ingram Micro me een nieuw gecreëerde Europese rol aan met een 'greenfield'-budget om de Digital Signage-activiteiten te ontwikkelen. De kans was juist zo aantrekkelijk omdat er geen volwassen categorie lag te wachten om geoptimaliseerd te worden. De markt was nog volop in beweging, productconcepten evolueerden snel, leveranciers benaderden de kans vanuit verschillende invalshoeken en resellers moesten er nog van overtuigd worden dat de categorie aandacht verdiende. Ingram Micro moest daarom niet alleen beslissen wat er verkocht moest worden, maar ook welke fabrikanten gesteund moesten worden, welke technologieën prioriteit kregen en waar een geloofwaardige positie kon worden opgebouwd.
De opdracht was fundamenteel anders dan het beheren van een gevestigd bedrijf met bekende producten, voorspelbare vraag en een bestaande route naar de markt. Voordat de verkoop kon worden opgeschaald, moest er voldoende van het omliggende commerciële systeem worden gecreëerd om de categorie goed te laten functioneren. Ik heb relaties uit de componentenindustrie geactiveerd en ben direct met Intel gaan samenwerken om te kijken hoe de kans kon worden ontwikkeld. Intel ondersteunde een loyaliteitsprogramma voor resellers, terwijl het bredere partnerecosysteem ons toegang gaf tot doelgroepen die al bezig waren met opkomende computertoepassingen en aanverwante use cases.
Een van de meest zichtbare uitingen van dat werk vond plaats tijdens een Intel Developer-evenement in Dublin, waar ik de categorie vertegenwoordigde met een werkende 4x4 Digital Signage-installatie die technologie voor publieksanalyse demonstreerde. Het systeem kon kenmerken analyseren van de mensen die voor het scherm stonden en de ervaring daarop aanpassen. De demonstratie hielp om een opkomend aanbod tastbaarder te maken voor de markt, maar het was slechts één onderdeel van een veel bredere inspanning. De categorie zou alleen slagen als de technologie vertaald kon worden naar iets wat fabrikanten, resellers en klanten konden begrijpen en waar ze naar konden handelen.
Dat vereiste veel meer dan promotionele activiteiten. We moesten de categorie geloofwaardig genoeg maken voor partners om er tijd en aandacht in te investeren, terwijl we tegelijkertijd voldoende commerciële structuur creëerden voor Ingram Micro om die interesse goed te ondersteunen. De uitdaging was om een opkomende technologietrend te verbinden met de praktische realiteit van productbeschikbaarheid, kanaaleconomie, reseller-capaciteiten en klantvraag. Zonder dat die elementen elkaar versterkten, zou de categorie interessant blijven, maar commercieel onvolwassen.
In verschillende Europese markten werkte ik samen met Ingram Micro-teams en fabrikanten om te begrijpen welke technologieën aan tractie wonnen, waar het portfolio nog onvolledig was en welke producten een vroege inzet verdienden. Klantgedrag, productbeschikbaarheid en marktrespons beïnvloedden allemaal de beslissingen over wat op voorraad moest worden genomen, hoe de categorie gepositioneerd moest worden en waar promotionele investeringen de adoptie konden versnellen. Ik werkte ook aan het identificeren van hiaten in het aanbod en het ontwikkelen van relaties met fabrikanten die onze positie konden versterken naarmate de markt evolueerde.
Het doel was niet simpelweg om een extra productlijn toe te voegen aan een al brede catalogus. Een levensvatbare categorie was afhankelijk van technologieleveranciers, distributiecapaciteit, betrokkenheid van resellers, markteducatie en de vraag van eindklanten die elkaar begonnen te versterken. Dat betekende dat het bedrijf als een verbonden commercieel systeem moest worden behandeld in plaats van als een reeks individuele leveranciers- of productbeslissingen. Hoe sterker die verbindingen werden, hoe geloofwaardiger de categorie werd voor zowel het kanaal als de fabrikanten erachter.
Samsung Electronics was een van de fabrikanten die we verder wilden ontwikkelen, en die relatie leidde uiteindelijk tot een onverwachte vorm van externe validatie. Samsung nodigde me uit om te presenteren hoe ik dacht dat hun Digital Signage-activiteiten in België moesten groeien, dus analyseerde ik hun portfolio en prijsstelling en presenteerde ik mijn conclusies aan zowel het lokale als het Koreaanse management. Tijdens de presentatie verschoof de discussie van de inhoud van het voorstel naar de vraag of ik zou overwegen om bij het bedrijf te komen werken.
Wat het belangrijkst was, was niet het werkaanbod zelf, maar wat het aantoonde over het werk dat eraan vooraf was gegaan. Het opbouwen van een categorie vanaf nul vereiste een voldoende gedetailleerd inzicht in de markt, het portfolio, de prijsstelling, de kanaaldynamiek en de route naar de markt, zodat een van de grote fabrikanten dat commerciële perspectief binnen de eigen organisatie wilde hebben. De opdracht was daarom meer geworden dan een rol in categorieontwikkeling. Het was een oefening geworden in het begrijpen hoe een opkomende markt kon worden omgezet in een functionerend commercieel systeem.

Het kantelpunt kwam tijdens een presentatie voor het management van Samsung.
Ik werd gevraagd om uit te leggen hoe de Digital Signage-business volgens mij kon groeien. In plaats van algemene marktkansen te presenteren, toonde ik aan waar de product- en prijsstelling van Samsung groei in de weg stond.
Zeven minuten na de start van de presentatie veranderde het gesprek.
Ze wilden dat ik bij hen kwam werken.
Voor mij was de betekenis groter dan de rekrutering zelf. Een business die was gestart met een blanco budget en een opkomende categorie, had me gedwongen om een visie te ontwikkelen op het volledige commerciële systeem eromheen.
Dat was de expertise die Samsung wilde binnenhalen.




Een korte diagnose gebaseerd op de Alignment-matrix. Het wijst aan waar de wrijving zich waarschijnlijk bevindt — geen definitief antwoord.