
Ik hielp een strategische verschuiving op groepsniveau om te vormen tot een commercieel bruikbaar systeem. Ik bracht het verhaal op één lijn over de afdelingen centrale marketing, product, innovatie, PR en meer dan 27 landen heen, en vormde een aanpak voor sales enablement die de markten ook echt konden toepassen.
DS Smith bracht meer dan 27 landen op één lijn achter één commercieel systeem.
DS Smith zat midden in een bredere strategische en merktransformatie, met een nieuw verhaal op groepsniveau dat moest aanslaan binnen een grote internationale onderneming. De strategie zelf vormde niet het grootste struikelblok. De moeilijkere vraag was hoe die strategie zou doorsijpelen naar centrale marketing, product, innovatie, PR, regionale teams en meer dan 27 landen, zonder te verwateren, te versnipperen of zo generiek te worden dat niemand er nog iets aan had.
Elk onderdeel van de organisatie had net iets anders nodig van hetzelfde basisverhaal. Salesteams zochten taal die vlot en natuurlijk aanvoelde in klantgesprekken, terwijl productteams voldoende technische precisie en nuance verlangden om hun eigen aanbod in het verhaal te herkennen. Lokale teams hadden ruimte nodig om het materiaal aan te passen aan hun lokale markt, terwijl het centrale leiderschap voldoende consistentie eiste om te garanderen dat het bedrijf één coherente commerciële propositie bleef uitdragen.
Dit is waar grootschalige merktransformaties vaak ingewikkelder worden dan ze op het hoofdkantoor lijken. Een positioneringskader kan in een centrale presentatie volledig coherent lijken, maar naarmate het door regio's, productteams en klantgerichte functies stroomt, wordt het steeds minder consistent. Oude presentaties blijven circuleren, lokale teams creëren hun eigen alternatieven en verkopers passen materiaal aan omdat de officiële versie niet helemaal aansluit bij de gesprekken die zij voeren.
Individueel gezien zijn veel van die beslissingen redelijk. Het probleem ontstaat wanneer honderden kleine aanpassingen zich beginnen op te stapelen, omdat het commerciële verhaal geleidelijk begint af te wijken. Wat begon als één strategisch narratief, kan veranderen in meerdere interpretaties van het bedrijf, zijn producten en de waarde die het creëert.
Bij DS Smith maakte de omvang van de organisatie dat risico bijzonder relevant. Een beperkte inconsistentie in één markt is relatief eenvoudig te corrigeren, maar hetzelfde patroon dat zich herhaalt in tientallen landen, talen, productcategorieën en commerciële teams wordt een operationeel probleem in plaats van enkel een communicatiekwestie.
Het werk ging daarom verder dan een traditionele uitrol van een merk. De positionering op groepsniveau moest worden vertaald naar kortere en duidelijkere product- en dienstverhalen die de strategische intentie behielden en het voor salesteams makkelijker maakten om ze te gebruiken in echte klantgesprekken.
Dat vereiste nauwe samenwerking tussen marketing, product, innovatie, PR en regionale stakeholders. Het doel was niet om de complexiteit uit het onderliggende aanbod te halen, maar om het zo te organiseren dat klanten begrepen waarom het ertoe deed. Lange technische verhalen werden omgevormd tot meer gerichte commerciële verhalen, met voldoende structuur om consistent te blijven en tegelijkertijd lokale teams de nodige flexibiliteit te bieden.
De standaard werd steeds praktischer. Een verkoper in een lokale markt moest het juiste verhaal kunnen vinden, het snel begrijpen, de inhoud vertrouwen, het waar nodig aanpassen en het op een natuurlijke manier gebruiken bij een klant. Als dat niet mogelijk was, was centrale goedkeuring alleen niet genoeg om het werk als voltooid te beschouwen.
DS Smith gebruikte Showpad al als platform voor sales enablement, maar de technologie zelf kon het onderliggende probleem niet oplossen. Als de inhoud op het platform versnipperd, te technisch of moeilijk navigeerbaar bleef, zou Showpad alleen maar snellere toegang bieden tot dezelfde inconsistenties.
Het platform moest daarom worden vormgegeven rond de commerciële logica in plaats van andersom. Product- en dienstverhalen werden herbouwd en georganiseerd in een bruikbaardere structuur, waardoor salesteams door het materiaal konden navigeren op basis van klantbehoeften in plaats van de interne structuur van het bedrijf. De omgeving werd steeds meer de plek waar merk, productboodschappen en verkoopuitvoering samenkwamen.
Dit was ook belangrijk voor meertalige adoptie. In plaats van lokalisatie als een laatste productiestap te zien, moest de structuur robuust genoeg zijn om in verschillende markten te werken en tegelijkertijd passende aanpassingen toe te staan. Dat maakte het systeem schaalbaarder zonder elk land te dwingen op exact dezelfde manier te communiceren.
De grootste uitdaging tijdens het hele programma was het vinden van de juiste balans tussen controle en flexibiliteit. Te weinig sturing zou ertoe leiden dat het commerciële verhaal opnieuw zou versnipperen, maar een te sterke centralisatie zou materiaal opleveren dat lokale teams uiteindelijk links zouden laten liggen omdat het niet aansloot bij de realiteit van hun markt.
Het sterkere model was om de kernlogica centraal vast te leggen en de markten tegelijkertijd duidelijke kaders te geven waarbinnen ze konden aanpassen. Zo bleven de positionering van het product, de klantwaarde en de merktaal herkenbaar binnen de hele organisatie, zonder dat de lokale kennis die nodig is om het verhaal relevant te maken, verloren ging.
Naarmate de adoptie toenam, kon dezelfde commerciële logica worden doorgetrokken naar account-based marketing, evenementen, klantloyaliteit, sociale media en inbound-programma's. Dit waren geen afzonderlijke communicatie-initiatieven, maar verschillende uitingen van hetzelfde onderliggende verhaal.
Het programma groeide gaandeweg uit tot meer dan alleen een rebranding of de implementatie van een sales-tool. Het zorgde voor een betere afstemming tussen marketing en sales, consistentere verhalen over landen en productcategorieën heen, en een schaalbare structuur die merk, content en klantgerichte uitvoering met elkaar verbindt.
Die verschuiving is cruciaal, want een merk creëert pas commerciële waarde wanneer het de overstap maakt van strategie naar dagelijks gedrag. De echte graadmeter voor succes was niet of teams de nieuwe positionering herkenden, maar of ze die consistent genoeg konden gebruiken om de manier waarop de organisatie met klanten omgaat, te verbeteren.
DS Smith bracht uiteindelijk meer dan 27 landen op één lijn rond één commercieel systeem, terwijl het werk ook extern erkenning kreeg via Showpad en werd gepresenteerd op het hoofdpodium van hun jaarlijkse evenement.
De ervaring bevestigde het belangrijke onderscheid tussen het communiceren van een strategie en het operationeel maken ervan. Een strategie kan op directieniveau volkomen helder zijn, maar commercieel ineffectief blijven als de mensen die het dichtst bij de klant staan, deze niet kunnen vertalen naar relevante gesprekken, materialen en beslissingen.
Bij DS Smith lag de focus van het werk op het dichten van die kloof. Het groepsbrede verhaal werd omgezet in een systeem dat kon worden ingezet over markten, functies en talen heen, terwijl het herkenbaar en commercieel bruikbaar bleef.
De rebranding was dus niet het einde van de transformatie. De belangrijkste prestatie was het bruikbaar maken van de strategie op grote schaal.

Wat begon als een uitrol van content en platform, groeide uit tot iets veel groters: een strategisch verhaal dat eindelijk kon resoneren binnen een grote, complexe organisatie. Toen het werk later werd erkend door Showpad en gepresenteerd op het hoofdpodium van hun jaarlijkse event, bevestigde dit dat het niet enkel om interne afstemming ging. Het was een commercieel volwassen systeem dat ook extern opviel.




Een korte diagnose gebaseerd op de Alignment-matrix. Het wijst aan waar de wrijving zich waarschijnlijk bevindt — geen definitief antwoord.