September 22, 2026
Uitvoering
Strategie
Start Here

Inzicht

Een strategie is niet geïmplementeerd als het leiderschap ze goedkeurt

Business handshake across a boardroom table at golden hour
In dit inzicht

Een van de makkelijkste fouten in grote organisaties is akkoord verwarren met implementatie. Een leiderschapsteam kan maanden aan een strategie werken, echt consensus bereiken over de richting, de positionering goedkeuren, het nieuwe verhaal lanceren en het uitgebreid communiceren in het hele bedrijf. Vanuit het centrum voelt dat als grote vooruitgang, omdat de moeilijke keuzes eindelijk gemaakt zijn. Het probleem is dat klanten de strategie niet in het centrum ervaren. Ze ervaren wat er van overblijft nadat ze door producten, functies, landen, salesgesprekken, offertes en lokale marktbeslissingen gereisd is.

Die reis verandert de strategie op manieren die je makkelijk onderschat. Elke extra laag in de organisatie voegt interpretatie toe. Productteams hebben genoeg technische precisie nodig om weer te geven wat ze echt leveren, terwijl Marketing een verhaal nodig heeft dat over kanalen en doelgroepen heen werkt. Sales heeft iets nodig dat werkt in een gesprek, niet iets dat alleen goed leest in een strategiedocument, en landenteams hebben genoeg ruimte nodig om om te gaan met lokale concurrenten, talen en klantverwachtingen. Geen van die groepen verzet zich noodzakelijk tegen de strategie als ze die aanpast; vaak proberen ze ze net te laten werken.

De moeilijkheid zit in de opeenstapeling. Een reeks aanpassingen die elk op zich verstandig zijn, telkens gemaakt door een capabel iemand die een echt lokaal probleem oplost, kan geleidelijk iets opleveren dat heel anders is dan wat het leiderschap oorspronkelijk goedkeurde.

Goedkeuring laat veel beslissingen open

Een strategie die op leiderschapsniveau goedgekeurd is, beslecht een relatief klein aantal zichtbare keuzes: waar het bedrijf zal concurreren, waarvoor het bekend wil staan, welke klanten het belangrijkst zijn. Ze implementeren vraagt duizenden kleinere beslissingen die uit die keuzes volgen, maar er niet door beslecht worden. Welke claims mag een verkoper maken in een bepaalde markt? Welke productdetails horen in het eerste gesprek en welke kunnen wachten? Hoe ver mag een landenteam de boodschap aanpassen voor het een andere boodschap wordt? Wat moet er gebeuren met de presentaties die mensen vorige maand nog gebruikten?

Als de organisatie die afgeleide beslissingen niet bewust neemt, worden ze standaard genomen, door wie de situatie het eerst tegenkomt. Meestal is dat iemand in het veld, onder tijdsdruk, zonder zicht op hoe collega's elders dezelfde vraag beantwoorden. De strategie bestaat dan in evenveel versies als er mensen zijn die ze interpreteren, terwijl het hoofdkantoor nog altijd één goedgekeurd document ziet.

Wat het herbouwen van de salesverhalen toonde bij DS Smith

Ik maakte dit op aanzienlijke schaal mee bij DS Smith. Het bedrijf zat midden in een bredere strategische en merktransformatie, en het nieuwe verhaal op groepsniveau moest werken in een bedrijf dat actief was in meer dan 27 landen. Centrale Marketing, Product, Innovatie, PR, regionale teams en lokale markten hadden allemaal legitieme redenen om bezorgd te zijn over hoe dat verhaal verteld werd, en Sales moest het resultaat daarna meenemen in klantgesprekken waar duidelijkheid en relevantie meer telden dan interne volledigheid.

Het strategische werk zelf was niet het grootste probleem. De moeilijkere vraag was of de organisatie het consequent kon gebruiken zonder dat elk deel van het bedrijf het verhaal voor zichzelf opnieuw opbouwde. Zo'n 95 salespresentaties werden herwerkt met stakeholders uit het hele bedrijf, met als doel ze korter, visueler en nuttiger te maken in echte gesprekken. Dat werk bleek veel meer te zijn dan slides bewerken. Elke vereenvoudiging dwong een vraag af die de goedgekeurde strategie open had gelaten: wat het belangrijkst was, wat weg kon, achter welke claims de verschillende stakeholders wilden staan en hoeveel lokale variatie kon voor het centrale verhaal begon te versnipperen.

In de praktijk werd het herbouwen van het materiaal het proces waarin de afgeleide beslissingen eindelijk genomen werden. De presentaties waren het zichtbare resultaat, maar het belangrijkere resultaat was dat veel vragen die anders in tientallen markten afzonderlijk beantwoord zouden zijn, één keer beantwoord werden, met de juiste mensen erbij.

Een strategie bruikbaar maken

Organisaties behandelen implementatie vaak als een communicatieoefening. Een lanceringsmail laat mensen weten dat de strategie veranderd is, een town hall legt de redenering uit, een brand book legt de taal vast en training helpt mensen begrijpen wat er beslist is. Dat is allemaal nuttig, en niets ervan garandeert dat iemand die zes weken later voor een klant zit, weet welk deel van de strategie in dat gesprek telt, hoe hij het natuurlijk uitlegt en welk bewijs hij gebruikt als de klant de claim in vraag stelt.

Dezelfde kloof verklaart een veelvoorkomende verkeerde diagnose. Wanneer lokale teams hun eigen materiaal blijven gebruiken of Sales eigen versies maakt, besluit het leiderschap vaak dat mensen de strategie niet begrepen hebben of het afgesproken proces niet volgen. Soms klopt dat. Andere keren is dat gedrag het bewijs dat de goedgekeurde versie nog niet vertaald is naar iets dat werkt onder echte commerciële omstandigheden, en dat het veld het vertaalwerk doet dat het centrum liet liggen.

Grote organisaties maken dat moeilijker, omdat verschillende groepen onder verschillende druk werken. Een centraal brandteam is van nature bezig met consistentie, Product wil nauwkeurigheid en lokale teams hebben relevantie nodig, terwijl Sales snelheid, aanpasbaarheid en een verhaal nodig heeft dat overeind blijft bij vragen van een koper die geen interesse heeft in het interne werk erachter. Als die spanningen niet opgelost worden in het ontwerp van het commerciële systeem, worden ze later opgelost door individuen in het veld, en daar begint de versnippering. De verkoper haalt de slides weg die te lang duren om uit te leggen, de country manager herschrijft een boodschap omdat de terminologie lokaal niet werkt, Product voegt detail toe omdat een belangrijk onderscheid verloren ging, en Marketing maakt nog een versie voor een campagne. Vanuit het hoofdkantoor lijkt het bedrijf nog altijd op één lijn, omdat iedereen dezelfde strategische taal herkent, terwijl klanten verschillende interpretaties te zien krijgen van waar het bedrijf voor staat.

Hoe implementatie er in de praktijk uitziet

Een strategie wordt operationeel wanneer mensen er betere beslissingen door kunnen nemen. Sales moet weten welk verhaal het gebruikt en welk bewijs telt. Marketing moet campagnes kunnen maken zonder telkens een nieuwe interpretatie van de positionering te verzinnen. Product moet het commerciële verhaal herkennen zonder het gevoel te hebben dat de inhoud onherkenbaar vereenvoudigd is, en lokale markten moeten de aanpak kunnen aanpassen zonder de strategische logica van nul op te bouwen.

Hetzelfde principe geldt ver buiten rebrandings. Een nieuwe go-to-marketstrategie kan op leiderschapsniveau volkomen rationeel zijn en toch mislukken, omdat accountteams niet weten hoe ze hun keuzes verandert. Een strategie na een overname kan goedgekeurd zijn terwijl de overgenomen bedrijven blijven verkopen met andere proposities en processen, en een nieuw segmentatiemodel kan in een presentatie bestaan terwijl Marketing, Sales en Product hun vroegere definitie van de klant blijven gebruiken. In elk geval bestaat de strategie technisch gezien, terwijl het gedrag grotendeels hetzelfde blijft.

Daarom ben ik sceptisch geworden over transformatiemijlpalen die te veel gewicht leggen op goedkeuring en lancering. Die momenten zijn belangrijk, omdat organisaties beslissingen en zichtbaar engagement van het leiderschap nodig hebben, maar ze zitten veel vroeger in het proces dan ze lijken. De meer onthullende vragen komen daarna. Kunnen mensen de strategie toepassen zonder telkens te vragen wat ze in hun context betekent? Kunnen verschillende functies er verenigbare beslissingen mee nemen? Kan Sales ze onder druk gebruiken als de klant iets onverwachts vraagt? Kan het leiderschap herkennen wanneer herhaalde lokale aanpassingen wijzen op een echte zwakte in de strategie, en niet op een gebrek aan discipline?

Die vragen verklaren ook waarom implementatie langer duurt dan verwacht. Het leiderschap heeft misschien enkele maanden nodig om de strategische keuzes te maken, maar de kleinere beslissingen over content, systemen, eigenaarschap, incentives, terminologie, training en governance bepalen wat uiteindelijk de klant bereikt. Geen enkele ervan lijkt zo belangrijk als de oorspronkelijke strategische beslissing, maar samen bepalen ze of die overleeft. De nuttige test is of het bedrijf verenigbare beslissingen blijft nemen nadat het oorspronkelijke strategieteam een stap opzij heeft gezet. Implementatie begint wanneer mensen de volgende beslissingen kunnen nemen zonder het strategieteam terug in de kamer te halen.

Over de auteur

David De Smedt

Architect van B2B-groeisystemen

Ik leid elke fase persoonlijk – van interviews en diagnose tot afstemming en activatie.

rechtstreeks aanspreekbaar
één verantwoordelijke partner
senior betrokkenheid in elke fase
Foto van David De Smedt

Casestudy

Gerelateerde casestudy

Gerelateerde inzichten

Dit vind je misschien ook interessant