
In veel B2B-organisaties werken Marketing en Sales dicht bij elkaar zonder echt samen te werken. Marketing maakt materiaal, campagnes en messagingkaders, Sales bouwt pipeline en sluit deals af, en beide kunnen degelijke output tonen. Het gat wordt zichtbaar in het veld, waar verkopers op hun eigen materiaal blijven steunen omdat wat ze kregen niet past bij de gesprekken die ze echt voeren.
Marketingmateriaal wordt meestal gemaakt, nagelezen en goedgekeurd in omstandigheden die weinig gemeen hebben met het moment waarvoor het bedoeld is. Het wordt beoordeeld op juistheid, merkconsistentie en volledigheid, door mensen die tijd hebben om het te lezen en de context hebben om het te begrijpen. Een verkoper gebruikt het in een heel andere situatie: met weinig tijd, tegenover een koper met specifieke bezorgdheden, en vaak met de nood aan één duidelijk antwoord in plaats van een volledige uitleg. Materiaal kan voldoen aan elke norm die tijdens het maken gold, en toch zakken voor elke test bij het gebruik.
Wanneer dat gebeurt, klagen verkopers meestal niet. Ze passen zich aan. Ze bouwen hun eigen slides, blijven ouder materiaal gebruiken waar ze mee overweg kunnen, of leggen het aanbod uit in hun eigen woorden. Vanuit Marketing gezien valt de adoptie tegen, en het gebruikelijke antwoord is meer content, betere lanceringscommunicatie of extra training. Die antwoorden pakken de bekendheid aan, terwijl het echte probleem de fit is. Meer output die niet past, vergroot alleen het volume materiaal waar het veld omheen moet werken.
Toen ik bij de B2B-divisie van Samsung begon, steunde de lokale business sterk op één ervaren verkoper, en het commerciële doel was ambitieus. In plaats van te beginnen met een marketingprogramma, vroeg ik hem wat het grootste verschil zou maken in zijn dagelijkse werk. Ik verwachtte een vraag naar meer leads of campagnes. Zijn antwoord was een degelijke lokale productcatalogus, in het Nederlands en het Frans, die hij op een natuurlijke manier bij klanten kon gebruiken.
We bouwden die catalogus samen, rond de vragen die klanten echt stelden in plaats van rond de interne structuur van het productportfolio, en spraken af hem elk kwartaal bij te werken zodat hij actueel bleef als producten veranderden. In ruil ging ik met hem mee op klantbezoek om te zien hoe de producten besproken werden, welke informatie telde in echte aankoopgesprekken en waar het bestaande materiaal tekortschoot. Daarna kwamen er lokale klantvoorbeelden en beelden van cases bij, wat het materiaal geloofwaardiger maakte in de gesprekken waarvoor het bedoeld was. Dezelfde partnercases voedden later een breder inspiratieplatform dat toonde hoe verschillende partners de oplossingen in hun eigen markten toepasten.
De catalogus werd meteen gebruikt, wat ongewoon is voor salesmateriaal. Dat kwam door hoe hij gemaakt was: samen met de persoon die hem zou gebruiken, getest in echte gesprekken en onderhouden op een ritme dat paste bij hoe snel het aanbod veranderde.
De blijvende waarde lag in wat de catalogus mogelijk maakte tussen functies. Omdat hij actueel moest blijven, gaf hij Product, Sales en Marketing een vaste reden om uit te wisselen wat ze wisten. Productinformatie kwam terecht in een vorm die Sales kon gebruiken, terwijl wat Sales van klanten hoorde terugvloeide naar hoe producten beschreven werden en welke voorbeelden het tonen waard waren. Mee op klantbezoek gaan maakte van anekdotische feedback uit het veld eigen waarnemingen waar Marketing mee aan de slag kon.
Dat verandert waarvoor salesmateriaal dient. In plaats van een afgewerkt product dat van de ene functie naar de andere wordt doorgegeven, wordt het een gedeeld werkdocument waarmee de organisatie leert waar klanten op reageren. Elke herziening draagt bewijs uit het veld mee, en elke gebruiksronde levert de informatie op voor de volgende herziening. Marketing kan dan minder tijd steken in meer materiaal maken, en meer in het omzetten van productcomplexiteit en ervaring uit het veld naar de volgende bruikbare versie.
Organisaties kunnen die verschuiving maken zonder groot programma. De eerste stap is veranderen wie betrokken is bij het maken van salesmateriaal, zodat de mensen die het zullen gebruiken het van in het begin mee vormgeven in plaats van het op het einde na te lezen. De tweede is het materiaal een onderhoudsritme geven dat past bij hoe snel het aanbod verandert, omdat verouderd materiaal een van de snelste wegen terug is naar zelfgemaakte alternatieven. De derde is marketeers vaak genoeg bij klanten brengen, zodat hun gevoel voor wat werkt uit waarneming komt en niet uit aannames.
De maatstaven voor succes veranderen mee. Het aantal gemaakte of gedownloade stukken zegt weinig. Veelzeggender is of verkopers het materiaal gebruiken zoals het is, of hetzelfde kernmateriaal hergebruikt wordt over gesprekken en markten heen in plaats van telkens opnieuw gemaakt, en of de volgende versie beter geïnformeerd is door het veld dan de vorige. Marketing die aan die normen voldoet, hoeft niet in het salesproces geduwd te worden, omdat ze van binnenuit gebouwd is.
Ik leid elke fase persoonlijk – van interviews en diagnose tot afstemming en activatie.
