
Product Marketing Manager
50% marktaandeel in componenten en 50–60% Intel-aandeel door het commerciële systeem te herstructureren.
Toen ik bij Tech Data begon, maakte Intel een verrassend klein deel uit van onze activiteiten. Voor een merk met zo'n dominante positie op de pc-markt was ons marktaandeel als distributeur met zo'n 17 procent aan de lage kant. De eerste verklaring binnen het bedrijf lag voor de hand: we waren prijstechnisch niet competitief genoeg, dus scherpere commerciële voorwaarden zouden moeten helpen om het volume te herstellen.
Die aanname bepaalde de eerste reactie. Prijzen werden aangescherpt, uitzonderingen werden toegestaan en klantvoorwaarden werden verbeterd waar mogelijk. Het probleem was dat veel van de verwachte bestellingen nog steeds uitbleven, wat erop wees dat de kern van het probleem niet echt begrepen werd.
In plaats van de prijzen te blijven aanpassen, ben ik rechtstreeks met enkele van onze grootste klanten gaan praten om te begrijpen waarom ze hun zaken nog steeds elders onderbrachten. Het doel van die gesprekken was niet om hen te overtuigen bij ons te kopen, maar om de praktische redenen achter hun aankoopbeslissingen te achterhalen.
Er kwam een consistent patroon naar voren. Klanten kochten geen processors als losse producten omdat ze complete pc's assembleerden en moederborden, geheugen, behuizingen, grafische kaarten en andere componenten rondom de CPU nodig hadden. Als ze Intel bij Tech Data kochten maar de rest van het systeem bij een andere distributeur betrokken, zorgde dat voor extra inkooporders, leveringen, administratief werk en verzendkosten.
Het probleem was dus breder dan alleen de prijs van de processor. Wij probeerden één element van de transactie te optimaliseren, terwijl klanten de kosten en het gemak van het gehele inkoopproces evalueerden.
Toen dat eenmaal duidelijk was, hadden verdere prijsverlagingen veel minder zin. De commerciële beperking lag niet in het Intel-aanbod zelf, maar in het omliggende systeem van producten en diensten dat voor de klant beschikbaar was.
De implicatie was dat de groei van de categorie zou afhangen van het feit of Tech Data een completere inkooppartner kon worden. Dat vereiste een verbreding van het componentenportfolio, zodat klanten meer van het systeem op één plek konden inkopen in plaats van bestellingen te spreiden over verschillende distributeurs.
Dit was niet zomaar een assortimentsoefening. Elke extra categorie moest een praktische reden voor klanten om elders te kopen wegnemen en de algehele waarde van inkopen via Tech Data versterken.
De nieuwe koers veranderde ook de manier waarop Product Management met Sales samenwerkte. In plaats van centraal te beslissen welke producten op voorraad moesten worden gehouden en vervolgens aan Sales te vragen deze te verkopen, gebruikte ik het salesteam steeds vaker als een directe bron van marktinformatie.
De vragen werden meer gebaseerd op waarneembare klantvraag. We wilden weten naar welke producten klanten vroegen, waar hiaten in het huidige portfolio bestonden, welke prijsniveaus die producten competitief zouden maken en hoeveel volume de markt realistisch kon absorberen.
Peter Pieraert en het bredere salesteam werden belangrijke bijdragers aan die beslissingen omdat zij direct zicht hadden op de gesprekken met klanten. Mijn rol bestond er steeds meer uit om die vraag te vertalen naar aanbod door leveranciers te identificeren, voorwaarden te onderhandelen, toewijzing veilig te stellen, voorraad te beheren en ervoor te zorgen dat de economische kant klopte.
Dit creëerde een ander commercieel model voor de componentenbusiness. Productmanagement draaide minder om het onderhouden van een productlijst en meer om het op een gecoördineerde manier verbinden van vraag, aanbod, prijsstelling, beschikbaarheid en leveranciersrelaties.
De kwaliteit van de besluitvorming verbeterde omdat portfolio-keuzes steeds vaker gebaseerd waren op wat klanten al probeerden te kopen. Sales leverde het marktsignaal, Productmanagement zette dat signaal om in leveringsbeslissingen en het bredere assortiment maakte Tech Data nuttiger voor klanten.
Naarmate het portfolio groeide, versterkten die effecten elkaar. Grotere relevantie zorgde voor meer klantgesprekken, die gesprekken leverden betere marktinformatie op en die informatie verbeterde de volgende reeks portfoliobeslissingen.
De commerciële doelstelling verschoof geleidelijk van het op zichzelf verhogen van de Intel-verkoop naar het wegnemen van de redenen waarom klanten nog een andere distributeur nodig hadden. Prijs bleef belangrijk, maar werd één factor binnen een breder aanbod dat ook assortiment, beschikbaarheid, logistiek en inkoopgemak omvatte.
Dit was van belang omdat klanten individuele SKU's niet onafhankelijk van elkaar optimaliseerden. Ze probeerden het algehele proces van het bouwen en leveren van systemen te vereenvoudigen. Hoe vollediger Tech Data dat proces kon ondersteunen, hoe sterker het argument werd om meer uitgaven bij ons te consolideren.
In de loop van de tijd groeide Tech Data van een van de kleinere distributeurs in de categorie naar ongeveer 50 procent marktaandeel in componenten, terwijl Intel zelf een aandeel van ongeveer 50 tot 60 procent bereikte.
Het resultaat was meer dan alleen een sterker leveranciersbeheer of een groter productassortiment. Het kwam voort uit het veranderen van de probleemanalyse en het vervolgens herstructureren van het commerciële aanbod rond de manier waarop klanten daadwerkelijk inkochten.
De belangrijkste verschuiving was daarom niet van zwakke prijzen naar betere prijzen. Het was de verschuiving van het beheren van Intel als een geïsoleerde productlijn naar het beheren van het bredere inkoopsysteem van de klant eromheen.
Het systeem diagnosticeren voordat het symptoom wordt geoptimaliseerd
De ervaring werd een belangrijke les in commerciële probleemoplossing. Wanneer herhaalde verbeteringen aan een voor de hand liggende variabele het resultaat niet veranderen, is de meest nuttige reactie vaak om de oorspronkelijke diagnose te herzien in plaats van dezelfde interventie te intensiveren.
Bij Tech Data was de prijsstelling zichtbaar, meetbaar en eenvoudig aan te passen, wat het een logische plek maakte om de aandacht op te vestigen. Klantgesprekken toonden echter aan dat de onderliggende beperking elders lag.
De groei versnelde zodra we stopten met het optimaliseren van een enkel product en begonnen met het herontwerpen van het omliggende systeem, gebaseerd op de manier waarop klanten daadwerkelijk inkochten.

Directe klantgesprekken onthulden het werkelijke probleem: CPU's kopen bij Tech Data betekende dat alle andere componenten elders moesten worden ingekocht, wat de kosten en complexiteit verhoogde. Dat inzicht verschoof de strategie van prijsconcurrentie naar systeemvolledigheid.




Een korte diagnose gebaseerd op de Alignment-matrix. Het wijst aan waar de wrijving zich waarschijnlijk bevindt — geen definitief antwoord.