September 22, 2026
Pipeline
Marketing

Inzicht

Wat er verandert als marketing stopt met campagnes plannen en samen met de business het commerciële jaar plant

Distribution centre at dusk with lorries and loading bays stocked with pallets
In dit inzicht

Marketing kan heel druk bezig zijn zonder bijzonder commercieel te zijn. Campagnes worden gelanceerd, partnervragen worden afgehandeld, productacties worden ondersteund en budgetten worden besteed aan een steeds vollere kalender, en toch kan de link tussen die activiteiten en de rest van het bedrijf verrassend zwak blijven. Het probleem is niet noodzakelijk de kwaliteit van de afzonderlijke campagnes. Het is dat ze vaak als losse stukken gepland worden, elk als antwoord op een onmiddellijke vraag, in plaats van deel uit te maken van één samenhangend commercieel jaar.

Dat ondervond ik bij Ingram Micro toen ik verantwoordelijk werd voor HP. De business was omvangrijk, en de verwachtingen waren breed: de verschillende HP-categorieën ondersteunen, zichtbaarheid behouden, partners activeren, voorraad helpen doorstromen en rechtstreeks bijdragen aan groei. Aan activiteit rond het merk was er geen gebrek, maar veel ervan bestond als een reeks campagnes, vragen van de leverancier en tactische kansen, niet als één samenhangend plan.

Wat mijn kijk veranderde, was dat ik ongewoon dicht bij aankoop zat. Marketing en aankoop werden niet vanzelfsprekend als één team gezien, maar de aankoopkant zag dingen die enorm belangrijk waren voor marketingbeslissingen: waar voorraad zich opstapelde, welke producten steun nodig hadden en waar commerciële druk ontstond. In een meeting met HP ging het over producten die al te lang in voorraad lagen, en geen van beide kanten had een bevredigende oplossing gevonden. In plaats van nog een awarenesscampagne te verzinnen, kon een deel van het marketingbudget gewoon gebruikt worden om de effectieve kostprijs te verbeteren en de voorraad te helpen doorstromen.

Dat moment is me bijgebleven, omdat het de rol van marketingbudget veel duidelijker maakte. Het geld was niet waardevol omdat het marketingactiviteit financierde. Het was waardevol omdat het, slim ingezet, een echt commercieel probleem kon helpen oplossen. Soms betekende dat zichtbaarheid of partneractivatie, maar in een andere situatie kon het betekenen dat je de doorstroom van voorraad ondersteunt, vraag creëert rond een prioritaire categorie of de economie van een specifieke opportunity versterkt.

Zodra Marketing vanuit die positie vertrekt, ziet jaarplanning er heel anders uit dan campagneplanning. Het gesprek verschuift van een opeenvolging van activiteiten naar de vorm van de business in het komende jaar. Welke categorieën zijn het belangrijkst, waar verandert seizoensgebondenheid de vraag, welke klantengroepen verdienen onevenredig veel aandacht, waar verwacht Sales groei en waar zullen voorraad of marge waarschijnlijk druk zetten? Marketing wordt dan een van de mechanismen waarmee die keuzes naar de markt vertaald worden.

Bij Ingram Micro koos ik er daarom voor om geen nieuw kwartaalplan te bouwen. Ik bouwde een structuur voor het volledige jaar, die de belangrijkste HP-categorieën, doelgroepen, seizoensgebondenheid, partneractiviteit, zichtbaarheid en groeiprioriteiten omvatte. Op dat niveau plannen maakte het mogelijk te zien hoe de ene periode met de volgende samenhing, in plaats van over elk initiatief te onderhandelen als een losse vraag. Het gaf ook genoeg context om het budget te beoordelen tegenover de ambitie van het jaar, in plaats van tegenover historische uitgavenpatronen.

Ik heb het budget bewust hoger ingeschat dan wat traditioneel verwacht werd, ongeveer anderhalf tot twee keer het gebruikelijke niveau, omdat het plan gebouwd was rond wat de commerciële ambitie vroeg en niet rond een vooraf bepaald bedrag. HP keurde het plan volledig goed. Pas daarna werd duidelijk dat Tech Data, de belangrijkste concurrent van Ingram Micro, nog geen vergelijkbaar plan had ingediend, waardoor Ingram Micro het beschikbare indirecte marketingbudget van HP voor de markt had binnengehaald.

Het interessante aan dat resultaat is niet dat om meer geld vragen meer geld opleverde. Een groter budget zonder sterkere commerciële onderbouwing zou gewoon meer ruimte gecreëerd hebben om uit te geven. Het voordeel kwam van een samenhangend beeld van hoe het jaar kon werken, waarom verschillende activiteiten bij elkaar hoorden en hoe de investering de bredere business zou ondersteunen. Het budget volgde de logica van het plan, in plaats van de beperking te worden waarrond het plan gebouwd werd.

Hier lopen veel marketingorganisaties vast. Ze erven een bedrag, verdelen het over kanalen of kwartalen, en beginnen dan activiteiten te ontwerpen om het zinvol op te maken. Dat is begrijpelijk, want budgetbeheer hoort bij de job, maar het kan de volgorde van denken omkeren. De organisatie vertrekt van wat Marketing gekregen heeft, in plaats van van wat het bedrijf probeert te bereiken en welke commerciële problemen marketinginvesteringen zouden kunnen helpen oplossen.

Het effect is vooral zichtbaar in B2B-omgevingen waar verschillende commerciële krachten tegelijk in beweging zijn. Sales heeft misschien steun nodig in één segment, Product lanceert iets nieuws, Finance zit met overtollige voorraad, partners moeten geactiveerd worden en het leiderschap probeert een nieuwe strategische prioriteit te zetten. Als Marketing elke vraag als een aparte campagne behandelt, loopt de kalender snel vol terwijl de organisatie uit het oog verliest welke activiteiten elkaar versterken en welke alleen om aandacht concurreren.

Een commerciële blik op het volledige jaar brengt een andere discipline, omdat ze afwegingen vroeger afdwingt. Niet elk product kan evenveel aandacht krijgen, niet elke doelgroep kan een prioriteit zijn en niet elke vraag van een leverancier verdient hetzelfde deel van de investering. Marketing moet beslissen waar zijn middelen het commerciële resultaat echt kunnen beïnvloeden en waar activiteit vooral ruis zou maken. Die beslissingen worden makkelijker wanneer de prioriteiten van het bedrijf zichtbaar zijn voor de campagnekalender gebouwd wordt.

Seizoensgebondenheid is een goed voorbeeld. Als het koopgedrag doorheen het jaar sterk verandert, is de uitgaven gelijk spreiden waarschijnlijk niet optimaal. Hetzelfde geldt wanneer productlanceringen, voorraadcycli of planningsperiodes van klanten specifieke vensters creëren waarin investeringen meer impact kunnen hebben. Het commerciële jaar plannen laat Marketing toe activiteit rond die momenten te concentreren, in plaats van elk kwartaal te behandelen als een kleinere versie van het vorige.

Het verandert ook de relatie met Sales. Campagnegedreven marketing presenteert vaak afgewerkte activiteit aan Sales en vraagt dan om steun, opvolging of feedback. Planning rond het commerciële jaar betrekt Sales veel vroeger bij de logica, omdat pipelinebehoeften, accountprioriteiten en de realiteit van conversie mee bepalen waar de marketinginspanning naartoe moet. Het gesprek gaat minder over of Sales een bepaalde campagne goed vindt en meer over wat de organisatie in de markt moet creëren of versnellen.

Product heeft een even belangrijke rol. Sommige categorieën hebben awareness nodig, andere adoptie, en nog een ander product heeft misschien sterke vraag maar een zwakke beschikbaarheid of marge. Dat zijn heel verschillende commerciële situaties, en ze zouden niet tot dezelfde marketingreactie mogen leiden. De economie van het product en het portfolio begrijpen helpt Marketing het onderscheid te maken tussen een communicatieprobleem, een vraagprobleem en een breder bedrijfsprobleem dat geen enkele campagne zal oplossen.

Ook de rol van Finance wordt interessanter zodra marketing verbonden is met het commerciële jaar. Budgetgesprekken hoeven niet langer volledig te draaien rond historische verdelingen of procentuele wijzigingen. Marketing kan uitleggen welke investeringen specifieke commerciële prioriteiten ondersteunen, welke aannames erachter zitten en wat er zou veranderen als de organisatie meer of minder uitgeeft. Het gesprek komt veel dichter bij kapitaalallocatie dan bij het verdedigen van een lijst activiteiten.

Dat betekent niet dat jaarplanning star moet worden. Markten veranderen, concurrenten bewegen en kansen duiken onverwacht op, dus een plan heeft genoeg flexibiliteit nodig om nieuwe informatie op te vangen. De waarde van de jaarblik zit in een commerciële logica waartegen je die veranderingen kunt beoordelen. Een nieuwe kans kan dan afgewogen worden tegenover de afgesproken prioriteiten, in plaats van automatisch aan de kalender toegevoegd te worden omdat iemand hoger in de organisatie erom vroeg.

Dat onderscheid wordt vooral belangrijk wanneer verschillende stakeholders marketing financieren of beïnvloeden. Leveranciersgeld, regionale budgetten, lokale prioriteiten en partnervragen kunnen de functie makkelijk in verschillende richtingen trekken. Zonder een duidelijke commerciële structuur wint meestal de luidste of meest dringende vraag. Met zo'n structuur heeft Marketing een basis om te beslissen of de activiteit bijdraagt aan het jaar of gewoon nog een los stuk toevoegt.

De ervaring bij Ingram Micro veranderde ook hoe ik naar het woord "marketingplan" kijk. Een echt plan moet meer uitleggen dan wat Marketing van plan is te doen. Het moet zichtbaar maken hoe het bedrijf verwacht te groeien, waar vraag gecreëerd of versneld moet worden, welke commerciële beperkingen steun nodig hebben en hoe de investering over die prioriteiten ingezet wordt. Campagnes worden dan resultaten van het plan, niet het plan zelf.

Dat verschil wordt makkelijk over het hoofd gezien, omdat campagnes tastbaar zijn. Ze hebben lanceringsdata, creatieve assets, e-mails, events en cijfers waarover je in meetings kunt praten. Commerciële samenhang is minder zichtbaar, maar ze bepaalt of al die activiteit optelt tot iets betekenisvols. Een organisatie kan een kalender foutloos uitvoeren en het jaar toch afsluiten met de vraag wat al die activiteit samen eigenlijk veranderd heeft.

Voor senior leiders is een nuttige test om te vragen of Marketing het commerciële jaar kan uitleggen zonder de campagnekalender open te klikken. Kan het team beschrijven waar de groei verwacht wordt, welke categorieën of klantengroepen het belangrijkst zijn, waar Sales extra momentum nodig heeft en hoe de investering doorheen het jaar verandert? Als die antwoorden onduidelijk zijn, is het marketingplan misschien nog altijd een activiteitenplan met een budget eraan vast.

Het omgekeerde is ook waar. Wanneer Marketing de commerciële logica goed genoeg begrijpt, wordt het makkelijker om vragen in vraag te stellen in plaats van ze gewoon uit te voeren. De functie herkent dan wanneer een voorraadprobleem een prijsingreep vraagt, wanneer een productprobleem niet op te lossen is met meer promotie of wanneer investeringen concentreren in één periode verstandiger is dan voortdurend zichtbaar blijven. Dat brengt Marketing dichter bij de beslissingen die groei bepalen, in plaats van het stroomafwaarts te laten als het team dat beslissingen communiceert die al elders genomen zijn.

Bij Ingram Micro leverde het jaar bouwen als één samenhangend commercieel plan toevallig een ongewoon zichtbaar resultaat op, omdat HP het volledige voorstel goedkeurde. De blijvende les was minder spectaculair. Marketing werd een stuk waardevoller zodra campagnes behandeld werden als instrumenten binnen een businessplan, in plaats van als het organiserende principe van de functie zelf.

Wanneer die verschuiving gebeurt, is de vraag niet langer hoeveel campagnes Marketing in het jaar kan proppen. De nuttigere vraag is wat het bedrijf dat jaar moet bereiken, en waar marketinginvesteringen de kans om daar te geraken echt kunnen vergroten.

Over de auteur

David De Smedt

Architect van B2B-groeisystemen

Ik leid elke fase persoonlijk – van interviews en diagnose tot afstemming en activatie.

rechtstreeks aanspreekbaar
één verantwoordelijke partner
senior betrokkenheid in elke fase
Foto van David De Smedt

Casestudy

Gerelateerde casestudy

Gerelateerde inzichten

Dit vind je misschien ook interessant